was für ein schöner Reisebericht – und noch mal: Landrover zahlt nichts dafür ;-). Wie ich mir meine zukünftigen Winter (und nehmen wir den Herbst gleich mal dazu) vorstellen könnte bzw. wünschen würde? Irgendwo, wo es warm und sonnig ist. Wo, wäre mir egal. Hauptsache politisch okay, eine gute medizinische Versorgung, tolle Menschen und gutes Essen. Genügend Sicherheit, finanzielle Unabhängigkeit und Ruhe. Das wäre ein Traum. Der leider – wie die meisten – ein Traum bleiben wird.
Also bleibe ich, wo ich bin und lese eure Reiseblogs. Ist doch auch ganz schön. 🙂

Liebe Grüße von einer seeeeeeeeehr wintermüden Uli

Hoi Rudi!
We vonden het erg leuk om jullie in Spanje te ontmoeten en inzicht te krijgen in jullie nieuwe leven en wat er alles veranderd is. Hartelijk dank voor de gastvrijheid en de inspirerende gesprekken (natuurlijk ook aan Diana)! Laten we eens kijken wat we van jullie ideen en gedachten uiteindelijk overnemen voor onze eigen toekomstige levensstijl. Tot gauw!

Voor mij als Rudi (alias Mark Johnson) is het lastig om hier NIET op te reageren. Ik leef dit leven wat je beschrijft. Er is dan ook zoveel over te zeggen, dat dat avondvullend zou zijn. De beweegredenen om ons leven zo te gaan leven waren zeer uitgebreid.
. wij haten de kou
. wij haten grijze luchten
. In het noorden van Nederland was te weinig te beleven.
. ik was Nederland beu met al zijn toeslagen voor van alles en nog wat, wat opgehoest moet worden door de werkenden.
. Nederland veranderde, geen grote warenhuizen meer, de restaurants werden slechter en slechter en duur.
. de mentaliteit verandert supersnel.
. Nederland is bomvol, hier in zuid Spanje rijden we 20 km op een snelweg en komen maar 1 auto tegen.
. De lucht is hier veel schoner en we bewegen veel meer.
. Als we een vliegtuig horen, kijken we omhoog, want die vliegen hier haast niet over.
. Spanjaarden bedanken je, als je wat koopt bij ze. In Nederland zeggen ze niet eens hallo als je de winkel in komt.
. Onze lasten zijn 85% lager dan in Nederland. Autobelasting bijvoorbeeld kost 75 euro per jaar.
. en misschien wel de meest krachtige punt, nooit meer koud en nagenoeg elke dag zon.
S’avonds en S’nachts is het wel koud gedurende 3 a 4 weken, maar daarna weer goed en onze caravan verwarmen we met de tv en lampjes die aan zijn. Het voordeel van zo’n kleine ruimte.
. Gedurende de winter is het idd klein in de caravan, maar we leven 95% van het jaar buiten overdag en s’avonds liggen we op onze lounchebedden voor een grote TV, RTL boulevard, Journaal, films en series te kijken, net als we in een stenen huis hadden gedaan.
. en één van de meest mooie eigenschappen van onze keuze is, dat wij daar wonen, waar we willen zijn en nooit langer dan 4 weken. Dus.. ook in Nederland. Onze hoofdverblijven zijn Zuid Spanje en Saint Tropez. En Zuid Spanje is niet echt een keuze, maar in zuid Frankrijk is het s’winters ook koud.
. En niet geheel onbelangrijk, Spanje is spotgoedkoop, maar helaas maakt Saint Tropez dit mooie effect weer ongedaan, waar we 35 euro per nacht betalen op de camping. (hier 10 euro)
. en we zijn verlost van energiestress en energielabels voor je huis

Nadelen:
. Soms moet je meereizen met het weer, zoals bijvoorbeeld extreme hitte ed.
. De winter duurt te lang op 1 plek, maar daar zijn we nog over aan het brainstormen. Misschien in december via Barcelona, Parijs even een paar weken naar Nederland in een Airbnb of zo, of richting Portugal. Parijs met de kerst is ook niet verkeerd.
. Weinig aanrechtruimte, koken vergt wat handigheid.

Tot nu toe geen seconde spijt gehad, want ik ben 62. Waar mijn leven eindigt weet ik niet, daarom wil ik elke dag, elke seconde in Frankrijk zijn (wat niet wil kwa temperatuur in de winter). Wel heb ik soms heimwee naar het bewogen leven wat we gehad hebben, maar dat leven was er voor ons al niet meer en zou anders zijn en we kunnen nu wederom alle mooie steden bezoeken, cruises maken, alles wat we toen ook al deden.
Een huis zou een blok aan onze been zijn, want s’winters willen we in op de warmste plek van Europa zijn en zomers in Frankrijk. Wanneer zouden we dan “thuis” moeten zijn?
Wel heb ik nog vraagtekens of we hier eeuwig mee doorgaan, maar ik weet geen betere optie en tot nu toe bevalt het meer dan 100%. In mijn hoofd speelt soms nog de gedachte “je moet toch een vast huis hebben”?
De enige optie voor de toekomst die ik kan bedenken is een piepklein huisje in de Ardeche in Frankrijk en s’winters naar Zuid Spanje.
Of scenario 2: Als het geld op is, gaan we een weer Nederlander worden. We krijgen dan huursubsidie, pensioen, AOW uitkering, Ziektekostentoeslag, energietoeslag en halen gratis eten bij de voedselbank en gaan dan naar Zuid Frankrijk om het daar op te eten. Ten slotte hebben we daar al die jaren dik voor betaald.

Kort maar krachtig: Zo leven als ons is alleen mogelijk als je campeerder bent in hart en nieren en s’avonds vol spanning over de camping loopt, om al die mooie campeermiddelen weer te bekijken en de mensen die blij voor hun tentje, caravan of camper zitten. Iedereen is vrolijk. We hebben onze eigen toilet en maken geen gebruik van openbare toiletten. Wel de douches, maar die zijn op sommige campings mooier en beter dan mensen over het algemeen thuis hebben.
En voor mensen die kinderen hebben is het ook te lastig. Veel mensen die we gesproken hebben, hadden een huis en kwamen daar 1 a 2 maand per jaar voor de kinderen.
En niets is for ever… Alles is tijdelijk, zelfs ons bestaan op deze aarde. (volgens mij ;-))

Groetjes, Spaanse Rudi-hombre, alias Mark Johnson, die de meeste maanden van zijn huidig leven in Frankrijk doorbrengt. (ssstttt)

Hallo Claudia,
Du hast natürlich vollkommen Recht, dass man auch dem Winter schöne Seiten abgewinnen und ihn genießen kann. In den Alpen ist es natürlich wunderschön, wenn man von so einer Art „Winter-Wonderland“ umgeben ist (und das am besten auch noch bei strahlend blauem Himmel!) Nur bei uns im Norden ist der Winter halt doch eher von Regen, Schneematsch und überfrierender Nässe geprägt und das ist dann oft recht trist. Aber es stimmt schon, so ganz auf einen (schönen) Winter würde ich dann auf Dauer auch nicht verzichten wollen…

Bemerkenswert, was eure Freunde sich als Lebensstil erschaffen haben. Und wunderbar zu lesen, wie zufrieden sie das macht.

Mir ging als allererstes durch den Kopf, dass mir so ein Leben im Camper auf Dauer zu eng wäre.
Und ebenso würde ich festes Eigentum zum Überwintern – irgendwo wo es warm ist – auch als zu verpflichtend ansehen.

Es gibt noch so viel zu entdecken in der weiten Welt und ich geniesse neue Eindrücke und Abwechslung zu sehr.
Und das wiederum oftmals in komfortablen Unterkünften. Oder auch mal in sehr einfachen Behausungen, wenn es die Situation erfordert (aber das eben nicht allzu lange, bitte).

Meine Variante ist also: wenn es im hier kalten Winter mal in die Wärme gehen soll, dann freue ich mich diebisch, wenn ich immer wieder ein neues Ziel heraussuchen und eine Entdeckungstour planen kann.

Und am Ende dieser Tour, freue ich mich aber auch wieder in meine eigenen vier Wände zurück zu kommen. Dort denke ich gerne und viel an diese Touren zurück. Und das macht mich auch zufrieden und glücklich.

Nun liebe ich aber auch alle Jahreszeiten und kann dem Winter etwas abgewinnen.
Nicht umsonst fahre ich mehrmals im Jahr in den Wintersport und mein Herz geht auf, wenn ich die schneebedeckten Landschaften vor mir sehe.

Schau‘n wir mal, was da noch so kommt und ob wir uns eines Tages dann nicht doch mit gut ausgestattetem Camper, Land Rover, was auch immer im südlichen Gefilde treffen und uns darüber freuen, dass uns dieses Leben möglich ist.

Das Schöne ist ja, dass es in vielen Berufen heute schon eher denkbar ist, von unterwegs aus zu arbeiten. Vieles lässt sich ja mitttlerweile bestens vom Computer aus erledigen, egal, wo man sich gerade aufhält (Stichwort „Digital Nomads“). Im Kleinen geht es uns ja schon mit dem Blog so, dass man unterwegs ins Tablet tippt, die Fotos bearbeitet und das Ganze ins Internet hochlädt. Das funktioniert quasi von überall aus!